Η πολυάσχολη ζωή μας συχνά μας στερεί πολύτιμες καθημερινές στιγμές με την οικογένειά μας. Στιγμές που παλιότερα θεωρούνταν δεδομένες, χωρίς απαραίτητα να γνωρίζουμε πόσο ευεργετικές είναι, όπως ο θεσμός του οικογενειακού τραπεζιού. Η συνεύρεση δηλαδή γύρω από ένα τραπέζι, είτε για το μεσημεριανό είτε για το βραδυνό γεύμα της ημέρας. Μια συνήθεια που τείνει να γίνει ανάμνηση και άρα ισοδυναμεί με πολλές χαμένες ευκαιρίες για να έρθουν πιο κοντά τα μέλη της οικογένειας.
Ίσως αυτή η οπτική του οικογενειακού δεσίματος να είναι και η πιο προφανής. Αυτό που δεν είναι τόσο γνωστό είναι η θετική επίδραση των οικογενειακών γευμάτων στις σχολικές επιδόσεις και στην υγιή ψυχολογική ανάπτυξη των παιδιών.
Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι όταν τρώμε μαζί με τα παιδιά μας στο σπίτι συμβάλλουμε στο να αυξηθεί η αυτοπεποίθηση και το λεξιλόγιο τους πολύ περισσότερο απ’ όταν τους αφιερώνουμε χρόνο για παιχνίδι ή για ανάγνωση βιβλίων. Κι αυτό γιατί η κοινωνική επαφή είναι αυτή που ευθύνεται για την ανάπτυξη ικανοτήτων όπως συγκέντρωση, μνήμη και επίλυση προβλημάτων. Όταν οι γονείς κάθονται με τα παιδιά στο οικογενειακό τραπέζι, χωρίς να το καταλαβαίνουν μοιράζονται μαζί τους ένα γλωσσικό πλούτο που περιλαμβάνει νέες λέξεις με σωστή σύνταξη και γραμματικούς κανόνες στην πράξη. Όσο πιο πλούσιο το λεξιλόγιο ενός παιδιού, τόσο πιο εύκολο είναι στη συνέχεια να μάθει να διαβάζει. Άρα οι συζητήσεις αυτές μπορεί να συμβάλλουν ώστε τα παιδιά να μάθουν να μιλάνε και να διαβάζουν ευκολότερα και γρηγορότερα, προσφέροντάς τους ένα καλό ξεκίνημα στη σχολική τους ζωή και κατά συνέπεια γεμίζοντάς τα αυτοπεποίθηση και σιγουριά για τον εαυτό τους.
Σύμφωνα με μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, τα παιδιά που τρώνε συχνά μαζί με τους γονείς τους έχουν διπλάσιες πιθανότητες να πάρουν καλούς βαθμούς στο σχολείο απ’ ότι οι συνομήλικοί τους που δεν έχουν αυτή την οικογενειακή συνήθεια.
Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι οι έφηβοι που τρώνε τουλάχιστον 5 γεύματα την εβδομάδα στο οικογενειακό τραπέζι – χωρίς την παρουσία τηλεόρασης ή 
ηλεκτρονικών παιχνιδιών – έχουν πιο ομαλή κοινωνική προσαρμογή και εμφανίζουν σε μικρότερο ποσοστό αντικοινωνική συμπεριφορά. Το οικογενειακό τραπέζι δίνει στα παιδιά την ευκαιρία να συζητήσουν τη μέρα τους, τα καλά τους νέα αλλά και τα προβλήματά τους. Τους δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα τους γονείς αλλά και τα αδέλφια τους. Τους μαθαίνει να σέβονται τις απόψεις των άλλων, να ακούνε εφόσον στο τραπέζι δίνεται η ευκαιρία για διάλογο. Τους διδάσκει μια πιο ώριμη κοινωνική συμπεριφορά, η οποία δεν διδάσκεται σε κανένα σχολικό βιβλίο, παρά μεταδίδεται κυρίως μέσω του παραδείγματος των γονιών και μέσω της εξάσκησης.
Πάνω απ’ όλα το οικογενειακό τραπέζι ενισχύει τους δεσμούς της οικογένειας και δίνει στα παιδιά κάθε ηλικίας μια αίσθηση ότι ανήκουν σε ένα ενιαίο σύνολο, μία «δεμένη» ομάδα με τη βοήθεια της οποίας μπορούν να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες και τις προκλήσεις που θα προκύψουν στη ζωή τους.
Στο οικογενειακό τραπέζι καλλιεργούμε κάποιους βασικούς «κανόνες»: